إلّا لرجل سواه « 1 » اين روايت مىگويد از اول بخواهند مدت عقد را تمديد نمايند صحيح نمىباشد ، ولى در آستانه تمام شدن مدت مىتوان آن را زياد نمود . البته در مراد اين روايت چند احتمال وجود دارد ؛ احتمال اول اين است كه مىخواهد بگويد اگر روز تمام شد ( مدت پايان يافت ) هر چند انشاء قبل شده است ، اما يك نكاح جديد رخ مىدهد نه آنكه بعد از انقضاى عقد اول ، انشائى جديد انجام شود . احتمال ديگر اين است كه مىخواهد بگويد در آستانه تمام شدن اجل ، گفتگو و قرار جديد انجام شود ، ولى بعد از انقضاء اجل عقد اول ، انشاء جديد بايد انجام گيرد . 8 - روايت فقه رضوى و ليس عليها منه عدة اذا عزم على ان يزيد فى المدة و الأجل و المهر ، انما العدة عليها لغيره الا انه يهب لها ما قد بقى من اجله عليها و هو قوله تعالى « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ » و هو زيادة فى المهر و الاجل « 2 » 9 - روايت ابان بن تغلب قال قلت لأبي عبد الله عليه السلام - جعلت فداك - الرجل يتزوج المرأة متعة فيتزوجها على شهر ثم انها تقع فى قلبه فيحب ان يكون شرطه اكثر من شهر فهل يجوز ان يزيدها فى اجرها و يزداد فى الايام قبل ان تنقضى ايامه التى شرط عليها فقال لا يجوز شرطان فى شرط قلت فكيف يصنع قال يتصدق عليها بما بقى من الايام ثم يستأنف شرطاً جديدا . « 3 » عمده استدلال فقهاء در اين مسأله به اين روايت است . البته اين روايت يك بحث سندى دارد كه فقهاء متعرض آن شده‌اند و بحثى نيز در معارضه روايتى ديگر با آن دارد ، ولى آن را كسى نقل ننموده است . ان شاء الله در جلسه آينده به آن خواهيم پرداخت . « * و السلام * »

--> ( 1 ) - همان ، ص 105 ( باب 26 ، ح 4 ) . ( 2 ) - همان ، ص 107 ( باب 27 ، ح 2 ) . ( 3 ) - همان ، ص 107 ، ( باب 27 ، ح 1 )